هر بهارم خزانتر شد

آیا دوباره چشم باز خواهم کرد
آیا دوباره از خاک بر می خیزم
آیا دوباره تورا خواهم دید
و بدون هیچ ترسی موهایم را باد با خود خواهد برد
دستهایم که از ترس می لرزید
آیا دوباره شاخه رزی را می گیرد
آیا دوباره چشمان خاک پوشیده ات را می بینم؟
آیا دوباره می بویمت
می بوسمت
به کدامین جرم هر بهارم خزانتر شد؟
به کدامین گناه بودنت را ندیدم
بزرگ شدنت را
خنده های مستانه ات را
بهکدامین جرم دستت در دستانم نیست
دوباره بودنت دیدنت آرزوی محالم شد

ما حق دوباره زیستن داریم
من-
تو-
تو که از دیدن خورشید،
درختان و موج سبزرنگ دشت دلگیر نشده بودی!
ومن که تمام زندگی ام ناتمام در تو دفن شد
ما حق دوباره زیستن داریم

امیلیا