نمیدانم چرا هنوز منتظرم با یک ساک پلاستیکی بزرگ سراهم سبز بشوی
هنوز منتظرم گلدان کوچکی با گلهای شیشه ای قهوه ای بدستم بدهی!
هنوز بعد این سال ها در کنار آن تیر چراغ برق منتظر می بینمت
نمی دانم بعد از این همه دلیل برای نبودن چراهنوز پی بودنم!
هنوز در دنیای مجازی پشت خطوط اینترنت همه را تو تصورمی کنم
و همیشه فکر می کنم خواننده نوشته هایم خودت هستی!
و عشق جز تصوری خیال انگیز در دور دست های ذهنم چیزی نبود...
امیلیا
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۶ساعت 23:23  توسط emiliya
|
برچسب:
نویسنده: نوید جعفری
تاريخ: دوشنبه
7 اسفند
1396 ساعت: 16:00